Frankrijk Spanje Portugal
Na twee heerlijk rustige dagen in St. Paul les Dax gaan
we op vrijdag 4-10 verder richting het zuiden. Bij het opstaan is het zwaar
bewolkt. De voorspellingen zijn niet echt gunstig.
Als we aan het ontbijt zitten begint het te regenen. Een
smerige motregen. Dat was overigens voorspeld, maar je hoopt toch dat het dan
wat later komt.
Het opruimen van de laatste spullen en het aankoppelen is dus
een vochtige bezigheid.
Om 08.50 uur rijden we van de camping. In de stad nog even een stop bij de bakker en daarna gaan we richting Spanje.
Ik heb op het eerste deel van de route een stuk
”binnendoor” uitgezet. De wat smallere wegen moeten de nodige kilometerwinst
opleveren. Toch wel spannend of we overal met de combinatie door of langs
kunnen. Zeker nu met de regen, maar het pakt goed uit en na ongeveer 45 km
rijden we de D933 weer op richting Saint Jean Pied de Port.
We hebben deze weg over de Pyreneeën in 2011 al een keer in de andere richting gereden. Ondanks de motregen genieten we toch van de omgeving.
In St. Jean P.de Prt. is het druk met de wandelaars die richting Santiago Compostella onderweg zijn.
Bij het passeren van de grens met Spanje worden we even stilgehouden door 2 Spaanse agenten. Er wordt in de auto gekeken en we mogen door.
Het is inmiddels min of meer droog geworden en tijd voor de dashcam om de rest van de klim naar de col op 1057 meter hoogte en de afdaling richting Pamplona op te nemen. Kunnen we later nog een keer van de rit genieten.
Overigens doen we dat tijdens de klim ook al. Prachtige vergezichten, haarspeldbochten en af en toe een flard mist. En natuurlijk de wandelaars en fietsers naar La Compostella.
Na de lunch is de zon er volop bij.
Om 15.20 uur rijden we de camping in Santo Domingo de la Calzada op. Het inschrijven neemt als gewoonlijk behoorlijk wat tijd in beslag. Onze paspoorten kunnen door een kleine aanpassing namelijk niet gescand worden. Ik heb ons BS-nummer “afgeplakt”. Dat levert altijd gemopper en gezucht op want nu moet alles getypt worden.
Het is een enorme camping met veel seizoenplaatsen.
Het deel voor de caravans en campers is groot en kaal met ruime plekken die gescheiden worden door 2 "hoog opgeschoren" bomen.
Wel veel uitzicht naar de omgeving
We hebben alle ruimte en staan er met nog 4 andere passanten.
Het sanitair is zoals gewoonlijk in Spanje prima.
We genieten nog een poos van de zon en de heerlijke temperatuur. Morgenochtend door naar Portugal.
We kiezen voor de route via Valladolid en Zamora.
Kort na vertrek betrekt de lucht en wordt het wat somber. Het is erg rustig op de weg. Als we aan de klim naar de Puerto de la Pedraja (1150 mtr) beginnen komen we in de mist terecht en het zicht wordt steeds slechter. De snelheid dus maar aangepast. Als we net de top gepasseerd zijn rijden we zo het felle zonlicht in. Alsof er helemaal geen mist geweest is. Heel bizar, maar als we Burgos naderen zitten we weer in de nevel/mist.
Dat blijft tot vlakbij Valladolid. Daar krijgen we weer zon en blauwe lucht te zien en de temperatuur stijgt meteen tot boven de 20 graden.
Voor we de grens met Portugal overgaan tanken we nog een keer "goedkoop", want in Portugal is de benzine ca. 20 - 25 cent per liter duurder.
De laatste 25 kilometer naar Miranda do Douro rijden we door een schitterend gebied. Voor we de grensrivier de Douro oversteken hebben een prachtig uitzicht op de plaats.
Als we de rivier over zijn wordt de weg meteen een aaneenschakeling van haarspeldbochten en (zeer) steile klimmen. Kort voor we bij de camping aankomen staan we plotseling voor een toch wel erg smalle brug. Dergelijke verrassingen komen vaak aan het einde van een rit.
Dat wordt voorzichtig manoeuvreren,vooral omdat de stenen zijkanten niet recht zijn. We komen er zonder schade overheen en even later zijn we op de camping. We schrijven in en zoeken een plek uit. Bij het plaatsen blijkt dat er niet een vierkante meter horizontaal is. Uiteindelijk staat de zaak naar ons zin.
We zijn erg blij met onze nieuwe, grotere luifel. Een prima aanschaf. De camping is in 2017 geheel vernieuwd. Een mooi nieuw sanitairgebouw met, heel luxe, stortdouches. Hier gaan we het wel 3 dagen volhouden.
Bij het passeren van de grens met Spanje worden we even stilgehouden door 2 Spaanse agenten. Er wordt in de auto gekeken en we mogen door.
Het is inmiddels min of meer droog geworden en tijd voor de dashcam om de rest van de klim naar de col op 1057 meter hoogte en de afdaling richting Pamplona op te nemen. Kunnen we later nog een keer van de rit genieten.
Overigens doen we dat tijdens de klim ook al. Prachtige vergezichten, haarspeldbochten en af en toe een flard mist. En natuurlijk de wandelaars en fietsers naar La Compostella.
Na de lunch is de zon er volop bij.
Om 15.20 uur rijden we de camping in Santo Domingo de la Calzada op. Het inschrijven neemt als gewoonlijk behoorlijk wat tijd in beslag. Onze paspoorten kunnen door een kleine aanpassing namelijk niet gescand worden. Ik heb ons BS-nummer “afgeplakt”. Dat levert altijd gemopper en gezucht op want nu moet alles getypt worden.
Het is een enorme camping met veel seizoenplaatsen.
Het deel voor de caravans en campers is groot en kaal met ruime plekken die gescheiden worden door 2 "hoog opgeschoren" bomen.
Wel veel uitzicht naar de omgeving
We hebben alle ruimte en staan er met nog 4 andere passanten.
Het sanitair is zoals gewoonlijk in Spanje prima.
We genieten nog een poos van de zon en de heerlijke temperatuur. Morgenochtend door naar Portugal.
We kiezen voor de route via Valladolid en Zamora.
Kort na vertrek betrekt de lucht en wordt het wat somber. Het is erg rustig op de weg. Als we aan de klim naar de Puerto de la Pedraja (1150 mtr) beginnen komen we in de mist terecht en het zicht wordt steeds slechter. De snelheid dus maar aangepast. Als we net de top gepasseerd zijn rijden we zo het felle zonlicht in. Alsof er helemaal geen mist geweest is. Heel bizar, maar als we Burgos naderen zitten we weer in de nevel/mist.
Dat blijft tot vlakbij Valladolid. Daar krijgen we weer zon en blauwe lucht te zien en de temperatuur stijgt meteen tot boven de 20 graden.
Voor we de grens met Portugal overgaan tanken we nog een keer "goedkoop", want in Portugal is de benzine ca. 20 - 25 cent per liter duurder.
De laatste 25 kilometer naar Miranda do Douro rijden we door een schitterend gebied. Voor we de grensrivier de Douro oversteken hebben een prachtig uitzicht op de plaats.
Als we de rivier over zijn wordt de weg meteen een aaneenschakeling van haarspeldbochten en (zeer) steile klimmen. Kort voor we bij de camping aankomen staan we plotseling voor een toch wel erg smalle brug. Dergelijke verrassingen komen vaak aan het einde van een rit.
Dat wordt voorzichtig manoeuvreren,vooral omdat de stenen zijkanten niet recht zijn. We komen er zonder schade overheen en even later zijn we op de camping. We schrijven in en zoeken een plek uit. Bij het plaatsen blijkt dat er niet een vierkante meter horizontaal is. Uiteindelijk staat de zaak naar ons zin.
