Monte Gordo I.

 

Ik begin met de beloofde foto van onze plek. Voorlopig hebben we alle ruimte, want de meeste overwinteraars moeten nog komen.

Op dinsdagmiddag maken we onze eerste wandeling. We doen het rustig aan met een rondje Barragem de Beliche. De start is ca. 10 km vanaf de camping. We parkeren bij de stuwdam en kijken eerst naar de waterstand in het meer. Die is enorm laag. 
De laatste keer waren we hier op 22/4 2017 en toen zag het er zo uit:

Het meer was echt helemaal gevuld. Let op het plukje gras midden op de foto en iets rechts de kruin van een boompje en bekijk dan de volgende foto, die ongeveer vanaf dezelfde plek is genomen.

Wat een enorm hoogte verschil in het waterpeil.

De foto hieronder geeft nog zo'n beeld. Eerst 2017 met een vol stuwmeer.

En hierna de huidige situatie, eveneens gefotografeerd vanaf ongeveer dezelfde plek als in 2017.

We vervolgen met een stevige klim naar het hoogste punt van de wandeling. We merken wel dat we vorige week al de nodige klimkilometers gemaakt hebben, want het gaat nu redelijk gemakkelijk. Weinig gehijg en gepuf meer te horen.

Wat een verschil met het voorjaar. Dan lopen we tussen een bloemenpracht van oa. witte roosjes en nu is het allemaal dor. 

Maar de vergezichten blijven prachtig. Met hier en daar, als uit een losse hand gestrooide, groepjes witte huizen aan de horizon.

Een ontspannen wandeling van ca. 1.40 uur met halverwege een spannend moment, toen we een boerderij passeerden en we 4 blaffende honden, waarvan 1 enorm bakbeest, achter ons aankregen. Tineke had haar wandelstok mee en die nam ik over voor het geval dat. Met toch enigszins geknepen billen stevig doorgelopen en af en toe achterom gekeken. Er bleef een voor ons gevoel acceptabele afstand tussen ons en de "blaffers". Blij dat we ze op enig moment niet meer zagen en hoorden.

Woensdagochtend 16/10 na de koffie onze "start" strandwandeling gemaakt. Even naar de kleine pier heen en weer om op te warmen en ons "strand moyenne" te testen voor meer en later deze weken. 
Na de lunch lekker naar het strand om te zonnen en te zwemmen. Het is er uitermate rustig. Rond 16.15 uur wordt de wind vanuit zee wat frisjes dus terug naar de caravan.

Donderdagmiddag 17/10 maken we een wandeling bij Corte de Pequena. Ongeveer 20 km met de auto het achterland in. We parkeren met toestemming van de bewoners op dezelfde plek als in april 2017, toen we dezelfde wandeling ook maakten.
Een redelijk ontspannen wandeling met een hoogte verschil van max 250 meter en een lengte van 10 km. De meeste klimmetjes zijn erg steil en dat voel je aan het einde in de kuiten en bovenbenen. 

Dit is het landschap waar de wandeling doorheen loopt.

Een prachtige oude boom. Moe en der dagen zat of een bosbrand jaren gelden?

Ook hier een stuwmeer wat bijna leeg staat.



De groene vegetatie in het midden geeft aan waar mogelijk nog wat vocht in de bodem te vinden is. Als we later dichterbij komen zien we dat het voornamelijk bamboe is wat daar groeit.

En met een enorme lengte, zelfs op dit "verhoogde" stukje, waar we het meegebrachte fruit hebben genuttigd.

Wat later komen we bij een, volgens de routebeschrijving, "doorwaadbare plaats" van een beek. Nou ik had meer vocht onder mijn oksels en op mijn rug, dan hier in die beek stond. Compleet droog.

Vrijdagochtend 18/10 is het wat regenachtig. We gaan vroeg boodschappen doen in Ayamonte in Spanje. Een prachtige Mercadona en een mooie Lidle en de meeste inkopen zijn goedkoper dan in Portugal. Daarnaast even goedkoop de tank van de auto volgooien.
Na de lunch is de zon er weer bij dus doen we een rondje Monte Gordo en later in de middag nog even naar het strand waar Tineke nog een duik in zee neemt.

Terwijl ik de scheepvaart in de gaten houd.

Zaterdagochtend 19/10 is het lekker weer en maken we de wandeling naar de grote pier bij de rivier de Guadiana. We starten na de koffie omdat de weersverwachting voor de middag regen is. Daarnaast is het tij gunstig om te wandelen.

We pakken ook de pier tot het einde. Daar zijn veel sportvissers aanwezig.

Monte Gordo gezien vanaf het einde van de pier.

Mogelijk hebben vissers voor de zwerfkatten, die op de pier en in de  omgeving leven, een soort van behuizing gemaakt, waar druk gebruik van gemaakt wordt. Overigens zien ze er allemaal goed uit. Regelmatig een maaltje vis en we hebben gezien dat ze ook bijgevoerd worden met kattenvoer.

Een prachtig stel toch?.  

Na 2 uur zijn we terug bij de caravan en hebben 10 km gewandeld, waarvan het eerste deel in een hoog tempo. 
Als we aan de lunch zitten begint het te regenen. Een goede keuze dus. Tegen de avond begint het ook nog flink te waaien, dus een deel van de zijluifel maar even opgebonden.
Morgen zien we wel wat de zondag en daarna de rest van die week ons brengt.